شاید پنجرهای

ازادی یعنی همین که صدای هم را بشنویم. و مرتب صدای بلند دیوار را تکرار نکنیم. یعنی همین که گاهی بگوییم شاید روزنی، شاید پنجرهای، شاید راهی. شاید امیدی.

پ راهها را میبندد و مرتب میگوید نمیشود. نمیتوانیم.

ازادی یعنی سکوت. یعنی شنیدن صدای دیگری. یعنی ادامهی گفتگو در ذهن خودت. یعنی کمی امید که شاید پنجرهای. شاید... شاید... شاید.

چیزهایی درهم...